3 Nisan 2018 Salı

Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat

...
Ama dediğim gibi bütün acılar korkaktır, yaşama karşı duyulan aşırı arzu karşısında acı geriler; çünkü yaşama arzusu, düşüncelerimizde var olan ölüm arzusundan çok daha güçlü şekilde bedenimizin her zerresinde mevcuttur.
...

Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat- Stefan Zweıg

Severek okuduğum bir klasik oldu. Stefan Zweıg ilk defa okudum ve duyguları ayrıntılı bir şekide aktarımı hoşuma gitti.

Sigarayı bırakmak çok zor oldu benim için. Hala her gün acaba bir tane içsem mi ya da tekrar başlasam mı sorularıyla geçip gidiyor. İçme potansiyeli taşıyorum her an. Nerdeyse iki buçuk ay oluyor ama ben düşüncesinden hala kurtulamadım. Fakat aynı zamanda tuhaf bir direnme biçimi de sergiliyorum. Kendimi ve sigarayı bir türlü anlayamadım. Ne olacak sonumuz ben de bilmiyorum :)

6 Ocak 2018 Cumartesi

Maveraünnehir Nereye Dökülür?

...
Onu korkutan şeylerin babasının umudu olması, çok uzun sürecek bir iç sıkıntısının temel taşları. Babayla oğul arasında böyle derin farklar olmamalı. Hayat epey zorlaşıyor o zaman. Gitmek de kalmak da işkenceye dönüyor. Ne ev ne iş bulabildiğini öğrenince, bak olmuyor, çık gel, diyecek. Boşuna yorma oralarda kendini. Dedenin hastalığı da malum. Bunu illa ki söyleyecek. Dedesinin yıllardır değişmeyen durumunu onun gidişiyle ilişkilendirmeye çalışmak, neresinden baksan haksızlık. Ama ne denir ki? Babadır en nihayet. Oğlunun, onun ayak izlerine basarak yürümesini istemesi bu coğrafyada kadim bir gelenek.
...

Maveraünnehir Nereye Dökülür?- Engin Barış Kalkan

Gecenin bu saatinde sokağı izliyorum. Issız ve çıkışı olmayan bir sokak. Sokak lambalarını belediye yapmış sonunda. Uzun zamandır karanlık ve tekinsizdi. Sanki şimdi biraz daha aydınlık. Ufak tefek değişikliklerim oldu kendimle ilgili. Sigarayı bırakmaya çalışmak gibi. Bir haftadır bir iki tane dışında içmiyorum. İyi miyim kötü müyüm bilmiyorum. Yirmi üç yıllık bir tiryakilikten sonra bir tuhafım. Eksik ve gerginim. Böyle böyle alışacağım belki de. Bu aralar sık sık ekmek yapıyor, farklı kekler deniyorum. Bana çok iyi geliyor. Kardeşimin çölyak rahatsızlığından dolayı ekmek yapmayı öğrendim sayılır. Ekmeklerim fena olmuyor. Tabi glutensiz unlarla uğraşmak biraz daha zor. Ama zamanla yaptıklarınız güzel olup beğenilince mutlu oluyor, ayrı bir keyif alıyorsunuz. Kıvamının tutması, mayalanması..sabır ve mutluluk birbirini takip ediyor. Dün gece ekmeğimi mayaladım; uzun bir ara verdiğim "Maveraünnehir Nereye Dökülür'ü aldım, tek kişilik koltuğumu pencere camına ve peteğe yapıştırarak çeşitli atraksiyonlarla okumaya başladım. Zaman zaman çok güldüm; zaman zaman satır aralarında kendimi ve bizi gördüm ve gecede dalıp dalıp çıktım. Çok sevdim, çok düşündüm, çok kayboldum. Bu gece de bitirdim. Ne çok şey vardı bizden, yaşamdan. İyi öykülerin insanı nasıl da iyileştirdiğini bir kez daha anladım. Selam olsun.
"Konuş konuş, su sızdıran eski bir musluk gibi". Raymond Carver

30 Kasım 2017 Perşembe

Hevesi Kirpiğinde

...
Ben çocukluğumu, anamı gömdüğümüzün ertesi, sıcacık helvası soğumadan, şerbeti bitmeden, kokusu dinmeden, gözümdeki yaşlar kurumadan daha babamın "Bir çorba kaynatıver kardeşlerin acıktı" dediği o vakit kaybettim. Bir daha da arayıp bulmak gelmedi aklıma.
...

Hevesi Kirpiğinde- Polat Özlüoğlu

Acı ve hüzün bir bir dile geliyor. Özlemleri kipiklerinde, gözlerinde asılı kalanların hikayeleri sizi derinden sarsıyor.

2 Kasım 2017 Perşembe

Soğuk Ve Temiz

...
Yılanların her biri öbürüne benziyordu. O, derisi en parlak olanı seçti, başına koydu; gözleri kırmızı olanı, pörtlek olanı, turuncu renkliyi, boz çizgiliyi saçlarının arasına yerleştirdi. Sayısız yılan başı Defne'nin saçları arasında kımıldanıyor, Defne bakışlarıyla taş edeceği zamanı bekliyordu.
Yılanlar, içine kararlı bir sakinlik yaydı.
...

Soğuk ve Temiz- Melike Uzun

Defne' nin yaşamı kanayan, yaralayan bir acı. Hiç geçmeyecek. Yaşam ayrıntılarda devam edecek ama Defne acıyı mıh gibi içinde taşıyacak.

3 Ekim 2017 Salı

Yavaş

...
Saten, filmlerin, masalların, hikayelerin, manilerin, türkülerin, şarkıların sonlarında hep ve illa ki, "onlar ermiş muradına" duyduğundan, aşk muhakkak gökten düşen üç elmayla çemberlenmeli, başkaları da bu aşk yuvasının kerevetine çıkıp oturmalı sandı. Muteber olanı, bir beyaz gelinlik sandı, kasabalı bütün kızlar gibi. Filmlerdeki mutlu sonlara varan sevda masallarının, gerçek akıbetlerini yaşayınca tükendiğini göremedi. Bir zaman özlemle yanan bedenlerin, hep beklenen mutlu düğün dernek ertesinde, aynı hane içinde, birkaç vakitler içinde birbirine kararacağını bilemedi.
...

Yavaş- B.Nihan Eren

B. Nihan Eren'i "Kör Pencerede Uyuyan" ile tanımış ve sevmiştim. "Yavaş" yazarın ilk öykü kitabı. Öyküler yaşamlarımıza samimi,akıcı bir dille dokunuyor; kendimizi, etrafımızı, yaşadıklarımızı sorgulamamızda bize kapı aralıyor.

17 Ağustos 2017 Perşembe

Kuşlar Yasına Gider

...
Babamın nerede olduğu bile belli değildi Suat toprağa verilirken. Zaten o yıllarda burnumuzun ucunda gezinen bir mazot kokusuydu babam, kulağımızda çınlayan uzak bir motor sesiydi ve az evvel dediğim gibi, gitti mi gelmek bilmezdi bir türlü. Bu nedenle çocukluğumda annem, kardeşim ve ben hep yol gözlerdik. Arada bir boynumuzu büküp içimizi çekerek hep uzaklara bakardık daha doğrusu.
...

Kuşlar Yasına Gider- Hasan Ali Toptaş

Kadirşinas otlarının mırıltısını, of dememenin ilmini, eldeyken kıymetini bilmenin erdemini, ömürden giden günlerin sabrını okudukça zihnimiz, gönlümüz havalanıyor.

"Babalar, alınlarımıza yazılmış yalnızlıklardır" sözü yankılanıyor kulaklarımızda.

Kuşlar Yasına Gider; atların koşması kadar doğal, kaleme iç çektirecek kadar merhametli bir roman.

Kitap tanıtım yazısından alıntıdır.

5 Temmuz 2017 Çarşamba

Yolun Gölgesi

...
Bir süre öyle oturdum, telaşların, yoksunlukların, yerli yersiz korkuların, yetersizliklerin olmadığı başka bir alemde, başka bir yerin yüzeyindeydim. Çocukluk zamanlarımı hatırlamanında etkisi vardı, ama esas olarak çocuğun hali, edası sağlamıştı bunu; öğle uykusu gibi, arkadaşınla bir sırrı paylaşmak, bayır aşağı habire hızlanarak koşmak, kollarınla ağaç dallarına asılıp uçmayı hayal ederek sallanmak gibiydi. Canımı sıkan, içimi sıkıştıran bir şeyler olduğu kısa süreliğine çıkmıştı aklımdan, daha doğrusu çocuk hiç farkında olmadan onların durmak bilmez saldırılarına karşı derme çatma bir yuva, eğri büğrü bir koza örmüştü bana.
...

Yolun Gölgesi- Behçet Çelik

Behçet Çelik'in diğer kitaplarını da severek okumuştum.
Yolun Gölgesi de sizi, kendinizle ve geçip giden zamanla yüzleştiriyor; bu yüzleşmede bazen kızıyorsunuz kendinize ve zamana bazen de bağışlıyorsunuz kendinizi ve zamanı. Bu yolculuk sağaltıyor sizi.